ذبیح اله امام زاده

فعالان عرصه اطلاعات و روابط عمومی، سنگرسازان بی سنگر

فعالان عرصه اطلاعات و روابط عمومی، سنگرسازان بی سنگر
کدخبر : 68522

روابط عمومی به عنوان یک تخصص در جامعه و اذهان عموم مردم بعد از جنگ جهانی دوم شکل گرفت و فعالیت و وظایف آن طبقه بندی و معیارهایی برای نحوه عملکرد آن برنامه‌ریزی شد تا در جامعه به سازمان‌های دولتی و خصوصی، نهادهای آموزشی و مذهبی و بیمارستان‌هایی خدمت کنند که هر کدام مشتری‌ها، اعضا، کارمندان و مخاطبان خاص خود را داشتند.

البته روابط عمومی و آگهی‌های تبلیغاتی دو مقوله متفاوتند و گاها این ۲ کار توسط برخی از روابط عمومی‌هایی که سواد رسانه‌ای ندارند با هم آمیخته می‌شود، در حالی که تبلیغات شکل یک سویه ارتباطات است و روابط عمومی کاملا به صورت ارتباط ۲ سویه عمل می‌کند.

روابط عمومی بخشی از علوم ارتباطات است  که با کمک رسانه هم وظایف درون سازمانی خود و هم پاسخگویی به حقوق شهرندی را جامعه عمل می‌پوشاند، هر چند که چندسالی است درگیر مشکلاتی از جمله به کارگیری افراد غیرمتخصص، کمبود اعتبارات و نیروی انسانی مواجه است و با این مسایل دسته و پنجه نرم می‌کند.

بی شک همزمان با توسعه و پیشرفت جوامع و شکل گیری نهادها و سازمان‌های گوناگون، ضرورت راه‌اندازی مجموعه ای به نام روابط عمومی که تنظیم کننده سیستم ارتباطات و اطلاع رسانی باشد، بسیار حائز اهمیت است.

در سطح بین المللی همواره روابط عمومی به عنوان یکی از مشاغل زیان آور و سخت در کنار مشاغلی چون نظامی ، خلبانی و خبرنگاری مطرح است که به عنوان نمونه می توان به نتایج تحقیقات مجله لایف و موسسه کاریر کاست اشاره کرد.

روابط عمومی ها باید همواره مطمئن باشند که هیچ متن گفتاری، نوشتاری و تصویری آن‌ها زمینه ایجاد کج فهمی و یا سوء تفاهم  و برداشت را فراهم نکند چرا که مردم و سازمان‌ها و مقامات، عموماً گفته‌ها و نوشته‌های منتشر شده روابط عمومی را در حقیقت نظر سازمان آن‌ها می‌شناسند که این مساله بر دشواری کار آن‌ها بیش از پیش می‌افزاید.

ارتباط با رسانه ها و حمایت از خبرنگاران از جمله دستورالعمل های روابط عمومی هاست. خبرنگاران نیز اساسا بخش مهم و قابل توجهی از اطلاعات و اخبار و اطلاع یابی های خود را از طریق روابط عمومی‌ها به دست می‌آورند. که آن هم به دلیل کمبود اعتبارات و بودجه گاها با مشکل و نارضایتی حتی خبرنگاران مواجه می شود.

از سختی‌ها و مشقات دیگر روابط عمومی این هست که در تعطیلات و زمان‌های غیراداری نیز باید گوش به زنگ باشند و به تعبیری ۲۴ ساعت و هفت روز در هفته مشغول کار هستند نیز باید گوش به زنگ باشند. علاوه بر این، طبیعت کار روابط عمومی‌ها به گونه‌ای است که نتیجه آن در معرض نظر مردم و افکار عمومی قرار گرفته و چنانچه خطایی از آن‌ها سر بزند به سرعت همگان از آن مطلع شده، مورد مواخذه قرار داده و اعتبار سازمان را زیر سئوال می برند.

حتی در حین سفرهای مطبوعاتی و یا برگزاری نمایشگاه‌ها و اقداماتی از این قبیل، باید پیش‌بینی و آمادگی لازم را در صورت بروز حادثه و سانحه غیر منتظره  و غیرمترقبه داشته باشند و ممکن است کوچکترین مشکلی در یکی از جلسات از قبیل ایجاد اختلال در میکرفون و یا دستگاه ویدئو و غیره باعث شود تمام تلاش‌های  شبانه روزی قبلی روابط عمومی هدر رفته و فشار ناگهانی  و استرس کاری فراوانی را به مدیران و کارکنان این مجموعه وارد کند. 

علاوه بر آنچه گفته شد، در زمان بحران‌ها و بروز فاجعه، مردم، مقامات و به خصوص وسایل ارتباط جمعی بیشترین فشار را بر روی مدیران و مسئولان روابط عمومی وارد می‌آورند  و فکر کردن و تصمیم گرفتن در شرایط فشار و ریسک بر دشواری کار آن‌ها می‌افزاید که بهترین روش برای کنترل این بحران‌ها، اتخاذ یک خط مشی ارتباطی برای روشن کردن افکار عمومی است که این خود باعث اضطراب شدید و ایجاد تنش در این افراد می‌شود.

لذا با عنایت به سختی  و شبانه روزی بودن شرایط کاری کارکنان روابط عمومی، شایسته است مسئولین و مدیران ارشد با توجه به سختی کار در روابط عمومی شرایطی را برای کارمندان روابط عمومی ها فراهم کنند تا این شغل پرمخاطره و سخت در زمره مشاغل سخت و زیان آور قرار گیرد و به این ترتیب، دست اندرکاران این حرفه بتوانند با امنیت خاطر بیشتری به انجام وظایف مهم و مسئولیت‌های خطیر خود بپردازند و از حقوق حقه خود بهره مند شوند.

ذبیح اله امام زاده

کارشناس مسئول خبر و رسانه سازمان منطقه آزاد ماکو

آیا این خبر مفید بود؟

ارسال نظر:

‍‍‍
این خبر را از دست ندهید
روی خط رسانه