مرز رسمی ریمدان در محدوده شهرستان دشتیاری در جنوب سیستان و بلوچستان، امروز دیگر تنها یک گذرگاه مرزی ساده میان ایران و پاکستان نیست؛ بلکه به عنوان یکی از مهمترین ظرفیتهای راهبردی جمهوری اسلامی ایران برای توسعه تجارت خارجی، ترانزیت بینالمللی و تحقق دیپلماسی اقتصادی در سواحل مکران شناخته میشود.
این مرز که پنج هزار هکتار آن طبق مصوبه سال 1398 مجلس شورای اسلامی در محدوده منفصله منطقه آزاد چابهار قرار گرفته، به دلیل همجواری با بندر «گوادر» پاکستان، دسترسی به بازار پرجمعیت این کشور، نزدیکی به آبهای آزاد اقیانوس هند و قرار گرفتن در مسیر کریدورهای منطقهای، از مزیتهایی برخوردار است که کمتر مرز زمینی در کشور از آن بهرهمند است.
اتصال به شبکه تجارت جهانی؛ از بنادر اقیانوسی تا قلب آسیا
ریمدان تنها مرز زمینی منطقه آزاد چابهار با پاکستان است و همین ویژگی، جایگاه آن را در راهبرد توسعه شرق کشور دوچندان کرده است. اتصال ظرفیتهای بندر اقیانوسی چابهار، منطقه آزاد، شبکه حملونقل جادهای، بازارهای مرزی و زیرساختهای گمرکی با این گذرگاه، زمینه شکلگیری یک زنجیره کامل تجارت، لجستیک، ترانزیت و سرمایهگذاری را فراهم کرده است؛ ظرفیتی که میتواند ایران را به یکی از حلقههای اصلی تبادل کالا میان کشورهای آسیای میانه، افغانستان، پاکستان، شبهقاره هند و حتی بازارهای حوزه خلیج فارس تبدیل کند.
کارشناسان اقتصادی معتقدند با تکمیل زیرساختهای منطقه آزاد چابهار، توسعه پایانههای مرزی، ایجاد شهرکهای لجستیکی، انبارهای استاندارد، سردخانهها، صنایع فرآوری و بستهبندی و همچنین تسهیل فرآیندهای گمرکی، ریمدان این قابلیت را دارد که از یک مرز تجاری به یک هاب بزرگ تجارت و ترانزیت منطقهای تبدیل شود؛ هابی که علاوه بر افزایش صادرات غیرنفتی، زمینه جذب سرمایهگذاری، ایجاد هزاران فرصت شغلی، رونق تولید، توسعه اقتصاد دریامحور و شکوفایی سواحل مکران را نیز فراهم خواهد کرد.
0 دیدگاه