به گزارش رصد اقتصادی، قرارداد بیمه تکمیلی میان سازمان تأمین اجتماعی و شرکت آتیهسازان حافظ در آذرماه 1404 نهایی شد. این قرارداد بهگونهای طراحی شده بود که خدمات درمانی تکمیلی برای بازنشستگان، همسران و فرزندان آنان پوشش داده شود. سهم حق بیمه از حقوق بازنشستگان کسر و بخشی دیگر توسط سازمان تأمین اجتماعی پرداخت میشد تا فرآیند عضویت و بهرهمندی از خدمات سادهتر شود. هدف شرکت ارائه خدمات درمانی سریع، گسترده و با کیفیت برای میلیونها بازنشسته بود، اما اجرای این برنامه چالشی جدی و پرپیچوخم پیش روی بیمهگر قرار داد.
نقطه عطف، وعدهها و اجرای خدمات
در هفتههای نخست اجرای قرارداد، بیمه میلاد حافظ تلاش کرد با ایجاد انعطاف در ثبتنام، حذف و اضافه اعضای خانواده و ارائه راهکارهای الکترونیک، رضایت بیمهشدگان را جلب کند. ثبتنام بازنشستگان تا پایان بهمنماه باز بود و بیمهگر بر تسهیل روند دریافت خدمات درمانی تأکید داشت. مدیرعامل شرکت نیز در گفتگوهای رسانهای اعلام کرد که هدف از این اقدامات افزایش دسترسی آسان بیمهشدگان به مراکز درمانی و کاهش نگرانیهای آنها در زمینه هزینههاست.
این اقدامات در نگاه اول نشانهای از عزم جدی بیمه میلاد حافظ برای ارائه خدمات مستمر و کیفیت بالاتر بود و میتوانست الگویی موفق برای طرحهای آینده باشد. در واقع، این بسته بیمهای نه فقط یک قرارداد مالی، بلکه وعدهای برای تضمین سلامت و رفاه بازنشستگان محسوب میشد، وعدهای که بر اعتماد عمومی و رضایت بیمهشدگان استوار بود.
چالش بزرگ، ناپیوستگی و بدهیها
با وجود این تلاشها، نیمه دوم سال 1404 با مشکلات اجرایی جدی همراه شد. اصلیترین مسئله، اختلال در ارائه خدمات به دلیل بدهیهای انباشته سازمان تأمین اجتماعی به بیمهگر بود. این ناپیوستگی باعث شد که برخی بازنشستگان قادر به استفاده از خدمات تکمیلی درمانی نباشند و مجبور شوند هزینههای درمانی خود را شخصاً پرداخت کنند. این وضعیت، علاوه بر ایجاد نارضایتی گسترده، بیمه میلاد حافظ را در موقعیت دشواری قرار داد؛ موقعیتی که در آن اجرای وعدهها با واقعیتهای مالی و عملیاتی برخورد میکرد.
این بحران نشان داد که توسعه بیمه تکمیلی بدون ثبات مالی و هماهنگی دقیق میان بیمهگر و کارفرما، حتی با بهترین طراحیهای قراردادی، قابل دوام نیست. تجربه نیمه دوم سال 1404 ثابت کرد که بیمهگر باید در کنار تعهدات قراردادی، توانایی مدیریت بحرانها و حفظ استمرار خدمات را نیز داشته باشد تا اعتماد بیمهشدگان آسیب نبیند.
رویکرد شرکت بیمه حافظ و نگاه آینده
در مواجهه با این چالشها، بیمه میلاد حافظ تلاش کرد با تقویت خدمات الکترونیک، بهکارگیری فناوری برای تسریع فرآیندها و کاهش خطاهای اداری، کیفیت خدمات خود را ارتقا دهد. بازدیدهای میدانی مدیران ارشد از شعب مختلف نیز با هدف بررسی میزان رضایت بیمهشدگان و رفع نواقص انجام شد. این اقدامات نشان میدهد که شرکت به دنبال ایجاد تجربهای پایدار برای بیمهشدگان و افزایش رضایت آنان است، هرچند تأثیر آنها در شرایط ناپایدار مالی کمتر محسوس بود.
از سوی دیگر، رسانهها و کارشناسان بیمهای بر این نکته تأکید کردند که تداوم ارائه خدمات بیمهای مستلزم اصلاح ساختاری و شفافیت در پرداختها است. بدون این زیرساختها، قراردادهای بیمه تکمیلی صرفاً وعدهای روی کاغذ باقی میمانند و بازنشستگان، که گروهی حساس و نیازمند خدمات فوری هستند، در کوتاهمدت با مشکلات جدی مواجه خواهند شد.
در مجموع، تجربه نیمه دوم سال 1404 برای بیمه میلاد حافظ نمایانگر ترکیبی از امکانات تحولآفرین و محدودیتهای عملیاتی بود. از یک سو، قرارداد جدید بیمه تکمیلی گامی رو به جلو در گسترش پوشش درمانی و تسهیل دسترسی بازنشستگان به مراکز درمانی بود؛ از سوی دیگر، ناپایداری منابع مالی و وقفه در ارائه خدمات، اعتماد عمومی را به چالش کشید و ضرورت اصلاحات عملیاتی و راهبردی را روشن کرد.
بیمه میلاد حافظ، با همه تلاشهایش برای نوآوری، دیجیتالی شدن و بهبود کیفیت خدمت، نشان داد که نظام بیمه تکمیلی ایران برای تحقق وعدههای اجتماعی نیازمند ثبات مالی، هماهنگی دقیق میان نهادهای بیمهگر و کارفرما و تمرکز واقعی بر نیازهای بیمهشدگان است. تجربه این دوره میتواند به عنوان چراغ راهی برای بهبود ساختار و عملکرد بیمههای تکمیلی در آینده مورد استفاده قرار گیرد و اطمینان دهد که بازنشستگان قادر خواهند بود با آرامش به خدماتی که سالها برای آن سرمایهگذاری کردهاند، دسترسی داشته باشند.
0 دیدگاه